Archive for June, 2010

Μπήμ μι απ

Aeroplane and Vaporia

Και σα να μην έφταναν όλα αυτά, θυμήθηκα που στο camp της Ελληνικής Αεροπορίας, πρόπερσυ τέτοια εποχή, για να μας την σπάσουν, με χιούμορ πάντα που χαρακτηρίζει το μέσο στρατόκαυλο έλληνα, μας ξυπνούσαν με το άσμα “δεν ήμουνα εγώ γι’ αεροπλάνα”…γιατί ήταν αυτός? Ο τελευταίος? Ο δεύτερος? Αυτή ήταν όμως…Αχ αυτή η στολή… 😉

Από τότε μάλλον, και ίσως καμιά δεκαριά χρόνια νωρίτερα, όταν πρωτομπήκα σε αεροπλάνο, ήμουν σίγουρος ότι όταν θα άκουγα τους aeroplane, νοστράδαμος, θα γινόμασταν ένα. Δεν με απογοήτευσαν ποτέ. Απο το πρώτο τους ομώνυμο και το caramellas μέχρι το πρόσφατο We Can’t Fly. Και να που έρχονται να παραδεχτούν για ακόμα μια φορά τα αποδεδειγμένα. Μα ποιός είσαι…ο Ίκαρος? Όσο για αυτόν και αυτούς που δανίστηκαν το όνομά του για να φτιάξουν τους Icarus, μια ηλεκτρονική μπάντα βουτηγμένη στα αιθέρια έλαια πλέοντας ψηλά στην ατμόσφαιρα, θα μιλήσουμε άλλη φορά… Ή μπορεί και καθόλου..

Κρίμα που τους έχασα όταν ήρθαν για ένα πάρτυ στο Galaxy Bar του Hilton, τους aeroplane, ποιός ασχολείται με τους Icarus. Δυστυχώς όμως Galaxy Bar και “οικονομική κρίση” δεν πάνε μαζί. Χαίρομαι αφάνταστα όμως που τους είδα στο περσινό Synch Fest και ήταν όντως καταπληκτικοί. Από εκείνο το Synch δεν θα ξεχάσω επίσης και το σαντουιτς παντόφλα, σόλα ή όπως αλλιώς θέλετε, που όχι μόνο το πλήρωσα 5 εουρα αλλά πέταξα και παραπάνω απο το μισό. Το άλλο μισό έφυγε νωρίς το πρωί στο θρόνο του σπιτιού μου…Αξέχαστες στιγμές.

Απολαύστε λοιπόν…Aeroplane και We Can’t Fly! Μπορείς να κάνεις και νταουνλοαντ..

για Vaporia στο επόμενο post…

Μπορείς επίσης να αγοράσεις το βυνίλιο απο εδώ.

Γκλίτς

Καληνυχτα Νταβενδρα

Κριτικη Συναυλιας

Τελη Ιουνιου Σαββατο κ αποβραδο 1 μερα μετα απο πανσεληνο μυριζει νυχτολουλουδο κ ιωδιο (που σημαινει οτι βρισκομαι καπου κοντα σε θαλασσα)κ σουβλακι

το μενου για σημερα περιλαμβανει συναυλιακι σε παραθαλασσιο (αφου μυριζει ιωδιο) υπαιθριο στεκι με πληθωρα αγγλοφωνων ελληνικων συγκροτηματων να απαγγελουν απανωτα τα σουξε τους το ενα μετα το αλλο.

απεναντι απο τη σκηνη στο πισω μερος της συναυλιας εχει στηθει ψησταρια(εξ ου κ η μυρωδια) και ψυγειο με αναψυκτικα κ μπιρες

οσο περναει η ωρα παρατηρω ενα ιδιοτυπο ντερμπι να εκτυλισσεται :

σκηνη με μπαντες απο τη μια εναντιον ψησταριας με σουβλακια απο την αλλη

ακορντα εναντιον τσικνας

η προαιωνια μαχη μολις εχει αρχισει κ την παρατηρω με κομμενη την ανασα…ηδη εχουνε ερμηνευσει δυο συγκροτηματα κ παρολες τις προσπαθειες κ παρολα τα μανιασμενα ντεσιμπελζ που το βομβαρδιζουνε το κοινο κοιταει με απαθεια αμιλητο ακουνητο ενω καποια κεφαλια κουνιουνται πανω κατ’ χαλωντας το ζεν της εικονας … γυρνωντας το κεφαλι απο την αλλη ενας συνωστισμος και μια ενταση επικρατει μπροστα απο την ψησταρια καθως το ιντι σκεϊτ πατραϊκο (τονους δεν ξερει να βαζει διαλυτικα ξερει να βαζει) κοινο τα δινει ολα για ενα σουβλακι(καλαμακι για το προυτευουσανικο κοινο) στο χερι..

Η ψησταρια κατατροπωνει τη λοιπη συναυλια και οι ενισχυτες τρεχουνε να κρυφτουν..

ως εδω λεω ! φταñει δεν αντεχω αλλο!

εναλλακτικο πλανο υπαρχει κ ειναι υποσχομενο(τελος εξεταστικης παρτι κ γενεθλια μαζι, ολ τουγκεδα) και απο τη στιγμη που υπαρχει κ συνεργος αποφασιζουμε να τη γκανουμε ταχιστα

Κριτικη Παρτυ

Το ΄πολλα υποσχομενη βραδια’ φηλιγκ εξακολουθουσε να αιωρειται απο πανω μας . . .ναι μπορουσαμε να το σωσουμε εχουμε καταφερει να γυρισουμε κ χειροτερα στο παρελθον, αφησε τον εαυτο σου να μπει στο μουντ σκεψου θετικα μια ατακα πετυχημενη και ολα θα ναι πιο γαλανα ναι ναι ναι αι αι αι . . . και αϊ αϊ αϊ. . εκεινη τη στιγμη αντικριζουμε μια πλατη μου θα μπορουσε να ειναι εξωφυλλο στο επομενο madame figaro η μεχρι εκεινη τη στιγμη θεσπεσια υπαρξη εκτελει αψογα ενα διπλο τολουμ υψηλης χαρης και επικινδυνοτητας γυρναει προς τη μερια μας και αποσβολωμενος σκεφτομαι οτι σιγουρα ανακαλυψαμε το επομενο εξωφυλλο του madame Πουαρό…ψυχρολουσια, η ομαδα μενει με δεκα παικτες και ηθικο που αρχιζει να κλονιζεται σοβαρα . . .το τελειωτικο χτυπημα ερχεται απο ενα δυνατο ντιρεκτ με ενα κοκτεϊλ τρανσ – ντραμ ΄ν΄ μπεισσ ντι τζεϊ σετ.

Η παραλιγο πανσεληνος απο πανω μου φωναζει  γκεϊμ οβερ !

το παρακατω ασμα με χαλαρωσε πριν κανω τη βραδινη μου προσευχη ζητωντας λιγοτερες τετοιες βραδιες, αμην.

Πατρα μπορεις, καληνυχτα νταβενδρα, καληνυχτα μπεϊμπι ♥

πσ1: κουιζ ανακαλψτε τον τονο στο κειμενο που μολις διαβασατε για την ιστορια το σκορ ειναι διαλυτικα – τονοι : 8- 1

πσ2: οποιαδηποτε ομοιοτητα με προσωπα κ καταστασεις κ πολεις ειναι τυχαια

Babes Forever..

Παίζοντάς το ευαίσθητος λοιπόν…

Σάββατο πρωϊ στο Floral στα εξάρχεια. Η πλατεία ήσυχη, οι κάδοι γεμάτοι πλαστικά ποτήρια μπύρας απο τη χθεσινοβραδυνή συναυλία και ενα άρθρο στην τρέχουσα έκδοση της Lifo που μου τράβηξε την προσοχή…

Μια πλαστική καρέκλα, να αποκαλεί τον εαυτό της πολυθρόνα και να χαίρεται προς στιγμήν την ζωή της παρέα με έναν ισοβίτη του Κορυδαλλού. Η σχέση τους αμοιβαία. Ο ισοβίτης είχε χαράξει στο μπράτσο της το όνομά του και αυτή του ζέσταινε τον κώλο χειμώνα καλοκαίρι. Αυτή είναι ζωή…πρως στιγμήν, γιατί η ζωή είναι πουτάνα τελικά ακόμα και για τις πλαστικές καρέκλες, πολυθρόνες συγνώμη. Η φυλακή ανακαινίστηκε, άλλαξε καρέκλες δηλαδή, και ο ισοβίτης ανύμπορος μέσα στο κελί του να την υπερασπιστεί, την άφησε να φύγει. Βρέθηκε σε ένα πανηγύρι μαρίδας κάπου σε κάποια παραλία με ένα σπασμένο πόδι και έτοιμη να αφήσει την τελευταία της πνοή σε μια χωματερή κάπου μακρία. Τι κρίμα…να έχουν οι πλαστικές καρ..πολυθρόνες τέτοια τύχη.

Και μιας και μιλήσαμε για παραλίες, το καλοκαιράκι είναι μια εποχή για τρελά τραγουδάκια παύλα σαουνττρακ. Ενα απο αυτά το βρήκα στο EP Babes Forever  των Coolrunnings που εκτός απο το τέλειο εξώφυλλο του δίσκου τους έχουν και ωραίο…δίσκο! Απόλυτα καλοκαιρινό με τέλειους ρυθμούς έτοιμο να τα ξεσκίσεις στο ριπίτι τι τι ε…όπως θα λεγε και ο whatisluv μας..

Τώρα αν το αλμπουμάκι δεν αρέσει και τόσο, τουλάχιστον μπορείτε να απολαύσετε το εξώφυλλο!  😀

Enjoy το λοιπό…

Coolrunnings – Babes Forever EP

Ariel pink – Χωντεντ Γκραφφιτι

Η παλια διαφημιση και λαικη ρηση ελεγε οτι 29 κατασκευαστες πλυντηριων συνιστουν ΣΚΙΠ …ισως αν ακουγαν τον καινουριο δισκο των Ariel Pink (που θα μεταφερονταν με μια χρονοσυσκευη σε εκ8εινε0ς τις μ8ερε0ς) να αλλαζαν γνωμη κ να συνιστουσαν ΑΡΙΕΛ γιατι απλα αυτοι ξερουν…

Μεσα σε δυο γραμμες καταφερα να φτιαξω τον σκελετο πανω στον οποιο θα αναπτυχθει (με κρυφο κυνηγο παντα) περαιτερω αυτο το αρθρακι..

Ο δισκος μας λοιπον ( 4 Εϊ Ντι) μας μεταφερει με σκοτεινα κ κλειστοφοβικα ασματα στις μοναχικες εκεινες νυχτες που καταληγεις να κολυμπας σε θαλασσες τεκιλας παρεα με τις αναμνησεις που προσπαθεις να ξεχασεις, αλλα κ με παραλιατα δυνατα τραγουδακια σε πανηγυρικες διαδρομες (να τα βαλεις στο αυτο κινητακι σου να τα φχαριστηθεις) προς χαλαρες παραλιες…ολα αυτα βεβαια χρησμοποιωντας παλι την αγαπημενη μας χρονοσυσκευη… πρεπει να φανταστουμε οτι γινονται περιπου 25-30 χρονια πριν..

Οποτε που καταληγουμε?

Καταληγουμε στο να κατηγορησουμε την χρονοσυσκευη για παραπλανηση κ αποπλανηση και φυγη απο μια πραγματικοτητα η οποια σταλα σταλα παυει να υπαρχει με καθε απολαυστικο ταξιδακι στο παρελθον…σιγα σιγα ο κινδυνος μονιμου εγκλωβισμου σε καποια προβολη της προτερης ζωης μας (εξαιρουνται οι 20 και κατου), καραδοκει στην γωνια…αλλα νταξ’ ειπαμε…

Παρολα αυτα εγω το φχαριστηθηκα το δισκακι εκαψα κ ενα σι ντι για το επομενο μπανιο

εν τζοϊ

The Chap…a chap

Everybody knows The Chap. A pan-european, London based band that knows how to create music. A proof of that is their new album ‘Well Done Europe’ that was released in May. Probably they called the album like this to show their appreciation to the people that likes them. From the so called album we are sharing the track ‘We Work In Bars’…maybe they are!

Nice album cover, don’t you think?

Enjoy!

The Chap – We Work In Bars